Ondervoeding
De voedingstoestand van een gezond persoon wordt bepaald door de mate waarin die persoon gevoed is, kwalitatief en kwantitatief. De voedingstoestand is ook van invloed op de reactie van patiŽnten op ziekte. Ondervoeding als gevolg van ziekte heet klinische depletie.
Definitie klinische depletie

Een tekort aan voedingsstoffen in de kliniek is slechts in uitzonderlijke gevallen (bijv. anorexia nervosa) de enige oorzaak van ondervoeding. Het verlies van lichaamsgewicht wordt bij ondervoede zieke patiŽnten met name veroorzaakt door de katabole invloed van ziekte door afname van vetvrije massa, ook als er geen sprake is van een negatieve energiebalans (van Leeuwen).
Gevolgen van ondervoeding

Verlies van eiwitmassa (lean body mass) heeft een negatief effect op de orgaanfunctie, de wondgenezing, immuunrespons op infecties, de genezing en leidt tot een langere ziekenhuisopname.
Prevalentie ondervoeding

Studley (1936) was de eerste die aantoonde dat gewichtsverlies een risicofactor is voor postoperatieve complicaties. Bij postoperatieve patiŽnten was een gewichtsverlies van meer dan 20% geassocieerd met een mortaliteitsverhoging van 33%, die voornamelijk het gevolg was van infectieuze complicaties.
Refeeding syndroom

Hiermee wordt bedoeld het brede scala aan complicaties dat kan ontstaan als gevolg van metabole en functionele veranderingen na starten van volledige voeding bij ernstig ondervoede patiŽnten.